Istotnym elementem dziedzictwa kulturowego są pozostałości starych sadów w strefie przykrawędziowej doliny Wisły. Utworzenie kolekcji ponad 40 odmian jabłoni stworzyło możliwość powrotu zapomnianych już odmian do przydomowych sadów, a rozszerzenie kolekcji o lokalne ekotypy śliw jest dopełnieniem rozpoczętego cztery lata temu projektu.

W ramach realizacji programu zachowania starych odmian roślin użytkowych, w 1996 roku rozpoczęto akcję inwentaryzacji i zachowania ginących odmian jabłoni rosnących nad dolną Wisłą, w starych 80-100 letnich sadach. Pierwszy etap projektu polegał na inwentaryzacji sadów, ogrodzeniu przyszłej kolekcji i szkółki (pow. ok. 1 ha), utworzeniu kolekcji lokalnych odmian jabłoni (24 odmiany po 6 drzewek), założeniu szkółki z okulizowanymi odmianami, wykonaniu profesjonalnej dokumentacji fotograficznej, zakupie podstawowego sprzętu sadowniczego oraz rozpoczęciu tworzenia bazy danych w oparciu o ortofotomapę. Ponad 600 drzewek przekazano do różnych instytucji i osób prywatnych mieszkających na obszarze Zespołu Parków.

W latach 2001-2002 przewidziano założenie kolekcji lokalnych ekotypów śliw (18 odmian) i rozszerzenie istniejącej kolekcji jabłoni o kolejnych 10 odmian (m. in. aktywnie poszukiwane były 3 odmiany jabłoni, które bez wątpienia uprawiane były nad Dolną Wisłą w okresie międzywojennym: antonówka półtorafuntowa, kantówka gdańska i złotka kwidzyńska). W kolejnych latach ogrodzono obszar o powierzchni ok. 1 ha (ochrona przed zwierzętami zgryzającymi pędy i korę młodych drzewek), odtworzono przechowalnię (ziemiankę) oraz suszarnię do owoców - typowych dla gospodarstw, w których gromadzono i przerabiano owoce. Koniecznym stało się zakupienie dodatkowego sprzętu sadowniczego, opracowanie i wydanie folderu o kolekcji starych odmian jabłoni oraz wykonanie kilku tablic informacyjnych. Planowane jest wyprodukowanie i dystrybucja ok. 4-6 tys drzewek. Przyjęto założenie, że w celu uniknięcia przypadkowej dystrybucji drzewek będzie to realizowane we współpracy z innymi parkami i nadleśnictwami a stworzone sady obejmować będą co najmniej 30 drzewek z pięciu różnych odmian. Pozwoli to na rzeczywistą odnowę zasobów genowych miejscowych ekotypów poszczególnych odmian jabłoni. Proces ten będzie monitorowany, m. in. poprzez kontynuację tworzenia bazy danych o zasobach starych odmian drzew owocowych w terenie, a w oparciu o posiadaną ortofotomapę przeprowadzona zostanie ocena tempa zaniku starych sadów.